CLUSTERS
We zien dit weekend de foto”s van Michiel Schierbeek in WG KUNST tentoongesteld.
Wees er snel bij want ze zijn ook weer snel weg. Slechts twee dagen duurt de expositie. Foto’s die een beeld geven van allerlei soorten bouwsels. Bouwsels die alle kanten opgaan. En waar geen logica in lijkt te zitten. Maar die wel organisch aan elkaar verbonden zijn. Bouwsels waar de verf over heen is geschilderd maar die niet van oorsprong bij elkaar hoorden. Soms zijn het aanbouwsels die later zijn aangebracht. Toch lijkt het een organisch geheel te zijn geworden. En dat komt vooral door de verf die er overheen is geschilderd. Tegelijk zie je dat er ook iets niet klopt in die samengevoegde bouwsels. Het zijn min of meer toevallige samenvoegingen. De verf verbindt ze maar ze zijn van verschillende datum. Door de verf wordt er een eenheid van gemaakt.
Gaande de expositie merk je dat kleur en vorm het meest bepalend zijn in het getoonde werk. Ik kreeg al snel een associatie met het werk van Mondriaan. Ook daar de afbakening in kleur en vorm. Maar bij hem zit er evenwicht in de compositie. Alles is in balans met elkaar.
Bij Schierbeek is het vooral de ontdekking hoe willekeurig de bouwsels zijn in kleur en vorm. Toch zijn ze een eenheid geworden door de verf. Ook al zijn de vormen niet zo bewust en doelgericht aangebracht als bij Mondriaan maar toevallig voortgekomen uit een organische voortzetting van de bebouwing. Bouwsels die niet bepaald onder architectuur zijn gebouwd maar betrekkelijk willekeurig aan een reeds bestaande bebouwing toegevoegd. Door de verf ontstaan er dan toch patronen in vorm en kleur die aan Mondriaan doen denken. Alleen zijn de patronen veel willekeuriger en toevalliger. Organisch zou je kunnen zeggen in die zin dat ze door de tijd heen zijn aangevuld vanuit een behoefte aan extra woon- en bergruimte.
Het levert wonderlijke en toevallige composities op. Schierbeek moet er een oog voor hebben gehad om deze compositorische en kleurige verrassingen te ontdekken. Je moet immers met een andere blik kijken dan met het gewone oog. Kleur en vorm zijn bepalend maar ze zijn als bij toeval ontstaan en leveren aldus een spannend beeld op. Door toevallige omstandigheden ontstaan maar wel met een picturaal effect.
Dit effect ontstaat meestal door de kleuren die op de muren zijn geschilderd. Maar soms ook door de wonderlijk vormgegeven bouwsels. Zoals het gebouw dat op een trap lijkt die de hemel in gaat. Ook bijzonder zijn de tenten die over zee uitkijken. Wonderlijke bouwsels van stof en doek. Maar ook zij zijn vooral opvallend door de kleuren die eraan zijn toegevoegd. Mogelijk bij toeval maar toch! Vorm, kleur en toeval. Zo zou je deze expositie kunnen noemen. Maar juist het menselijk oog heeft dit bijzondere toeval waar genomen in de persoon van Michiel Schierbeek. Composities die bij toeval zijn ontstaan. Maar een menselijk oog moet ze ontdekken en aan ons laten zien en dat doet Schierbeek hier.
De kunstenaar heeft een boek uitgebracht met foto’s uit deze expositie en is gedurende de expositie in te zien. Het is ook te koop en mede bedoeld om geld op te brengen voor dit project.
Kees Hordijk
Geef een reactie